Μεγαλώνουμε τα παιδιά μας δίνοντάς τους όλα εκείνα τα εφόδια που θα τα βοηθήσουν να ζήσουν τη ζωή τους. Όμως όταν φεύγουν, το κενό είναι μεγάλο.
Το «κενό φωλιάς»
Το σύνδρομο της «άδειας φωλιάς» (empty nest syndrome) αναφέρεται στην κατάσταση που βιώνουν γονείς όταν τα παιδιά τους φεύγουν από το οικογενειακό σπίτι για σπουδές, εργασία ή ανεξάρτητη ζωή. Δεν πρόκειται για επίσημη κλινική διάγνωση, αλλά για μια πραγματική και συχνά επίπονη συναισθηματική εμπειρία.
Εκδηλώνεται με συναισθήματα θλίψης, απώλειας σκοπού, ανίας, αλλά και ανακούφισης — που με τη σειρά της ενδέχεται να προκαλεί ενοχές.
Ποιους επηρεάζει περισσότερο;
Οι γονείς που ταυτίζουν την ταυτότητά τους σε μεγάλο βαθμό με τον ρόλο του γονέα αντιμετωπίζουν συνήθως μεγαλύτερη δυσκολία. Επίσης, ζευγάρια που είχαν επικεντρωθεί αποκλειστικά στα παιδιά ενδέχεται να ανακαλύψουν ότι η σχέση τους έχει ατροφήσει. Πρόκειται συχνά για μια «δεύτερη κρίση» της σχέσης.
Ευκαιρία για επανεφεύρεση
Αλλά αυτή η μεταβατική φάση μπορεί επίσης να είναι μια σπάνια ευκαιρία. Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, οι γονείς έχουν χρόνο και χώρο για τον εαυτό τους: να ανακαλύψουν δραστηριότητες που είχαν παραμελήσει, να επενδύσουν στη σχέση τους, να εξελιχθούν επαγγελματικά, να αφιερωθούν σε ένα χόμπι ή εθελοντισμό.
Οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν αυτή τη φάση ως αρχή κεφαλαίου αντί για τέλος βιβλίου, συνήθως την διαχειρίζονται καλύτερα.
Η σχέση με το παιδί μετά
Το ότι το παιδί φεύγει από το σπίτι δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η σχέση χαλάει — συχνά βελτιώνεται. Λιγότερες τριβές καθημερινότητας και ισότιμη πλέον επικοινωνία μπορούν να δημιουργήσουν μια πιο ουσιαστική, φιλική σχέση.
Πότε να ζητήσετε βοήθεια
Αν τα συναισθήματα απώλειας και κενού παραμένουν έντονα για πολλούς μήνες, αν επηρεάζουν τη λειτουργικότητά σας ή τη σχέση σας, ή αν αισθάνεστε κατάθλιψη, αξίζει να μιλήσετε με έναν ειδικό ψυχικής υγείας. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να σας βοηθήσει να βρείτε νόημα και κατεύθυνση σε αυτή τη νέα φάση.